Monday, 21 May 2018

TIRTHANKARAS AND THE REMAINS OF JAINISM IN CHENNAI MUSEUM - a special visit on International Museum Day சென்னை அருங்காட்சியகத்தின் தீர்த்தங்கரர்க்களும், சமண மதத்தின் தொன்மையான தடையங்களும்...ஒரு சிறப்பு பார்வை

19th May 2018
The sculptures on display in this Chennai (Madras) Museum ( established in the year 1851 AD ) are grouped in to three categories via 1. Brought from North Arcot district of Tamil Nadu, 2. Present Andhara Pradesh and 3.  Present Karnataka State.  ( During the British period all the three states are under Madras Presidency  ). These are brought to this museum during 19th and 20th Century. 

சென்னை அரசு அருங்காட்சியகக் கூடத்தின் சமணச் சிற்பங்களை கீழ்காணும் மூன்று வகைகளுக்குள் அடக்கலாம்.
  1. தற்காலத் தமிழ்நாட்டுப் பகுதியிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட சமணச்சிற்பங்கள்
  2. தற்காலக் கர்நாடகப் பகுதியிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட சமணச் சிற்பங்கள் மற்றும்
  3. தற்கால ஆந்திரப் பகுதியிலிருந்து பெறப்பட்ட சமணச் சிற்பங்கள்.
TAMIL NADU: The majority of the Tirthankarar statues are brought from North Arcot distict. Two are from in and around Chennai and two are from Thanjavur. The recently found out Thirthakaras  from fields are kept under worship at the Villages it self. 
  
தமிழ்நாடு மாநிலம்: இங்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள சமண தீர்தஙகரர் சிற்பங்கள் பெரும்பாலானவை வட ஆற்காடு மாவட்டத்தில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டவைகளே. அது தவிர  மூன்று சிற்பங்கள் சென்னைக்கும் சென்னைக்கு அருகில் இருந்தும், மேலும் மூன்று சிற்பங்கள் தஞ்சாவூருக்கு அருகிலிருந்தும்  கொண்டு வரப்பட்டது. பெரும்பாலான சிற்பங்கள் வயல் வெளிகளிலும், வயல்களைச் சீர் செய்தபோது அகழ்ந்து எடுக்கப்பட்டவைகளே ஆகும். சமீப காலங்களில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட தீர்தங்கரர்கள் ஆங்கங்கே அதே ஊர் மக்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றது.



ANDHRA PRADESH: The majority of the  statues and the heritage sculptures are brought from a Village called Dhanavulappadu of Kadappa district of Andhara Pradesh. These Tirthankara statues are unearthed  from the Village while excavating for the bricks protruding from the place where a 10th century Jeenalaya exists. This was mentioned in a Devakudi village temple inscription. The Sculptures belongs to 10th century Rashtrakuta King Nithyavarsh Indiaran period and  14th century Nishitha Pillars with and without inscriptions.

ஆந்திர மாநிலம்: இங்கு காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ள பெரும்பாலான சிற்பங்கள் ஆந்திரப்பிரதேசம் கடப்பா மாவட்டம் ஜம்மலமடுகு வட்டத்தில் பெண்ணையாற்றின் இடது கரையின் உயர்ந்த விரிவான மேட்டின்  மீது அமைந்துள்ள தானவுலப்பாடு எனும் குக்கிராமத்திலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டவையாகும். ஆந்திர மாநிலம் தானவர் அல்லது இராட்சசர் என இந்துக்களால் குறிப்பிடப்பட்ட புத்த / சமண சமயத்தினர் வாழ்ந்த ஊர் எனும் பொருளில் இவ்வூர் தானவுலபாடு எனப்படுகிறது. இவ்வூரை அடுத்துள்ள தேவகுடி எனும் ஊரில் உள்ள 13ம் நூற்றாண்டுக் கோவில் கல்வெட்டு தானவுலபாடு கிராமத்தில் சமணக் கோவில் இருந்ததைச் சுட்டுகின்றது.

இப்பகுதியைச் சார்ந்த சில நில உரிமையாளர்கள் இங்கு செங்கற்கள் புதைந்துள்ளமையை அறிந்து அவற்றைத் தோண்டியெடுக்கத் தலைப்பட்டபோது வெளிப்பட்டதே 10ம் நூற்றான்டைச் சார்ந்த ஜீனாலயமும் அதன் தொடர்பான தீத்தங்கரர் சிற்பங்களும். இவற்றுள் சில இராஷ்டிரகூட அரசரான மூன்றாம் நித்யவர்ஷ் இந்திரன்  ( கிபி 10ம் நூற்றாண்டு ) காலத்திய இராஷ்டிரகூட கலைப்பாணியையும், : எழுத்துப் பொறிப்புடைய தூண்கள் கிபி 14ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த விஜயநகர் கலைபாணியை சார்ந்தவையாகக் கருதப்படுகின்றது. இவற்றுள் சில சமண தீர்தங்கரர் தொடர்புடைய யக்ஷிகள் மற்றும் பக்தர்கள் உருவங்களைக் காட்டுகின்றன.



NISHITHA PILLARS ( SALLEKANA PILLARS): These Pillars are erected in memory of the person who undertook the sallekana. As per the Jain’s Vedha scripts to attain mukthi Jain’s used to practice this Sallekana – fast until death.   From the inscription of these pillars, the temple excavated  was constructed for Santhi Nath and Parsvanath Tirthankaras.

நிஷீதி தூண்கள் – ஆந்திரா மாநிலம் : நினைவுக்கல் தூண்கள் நிஷீதி வகையைச் சார்ந்தவை. முக்தி அடைவதற்கென  அறிவறுத்தப்பட்டுள்ள அறநூல்களின்படி உண்ணா நோண்பிருந்து உயிர் துறந்த சமணர்களுக்காக எழுப்பப்பட்ட நினைவுக் கற்களே நிஷீத தூண்கள். பேரளவிலான சமயச் சடங்குடன் சல்லேகனை விரதம் ( சாகும் வரை உண்ணா நோன்பு) கடைப்பிடித்து இந்தச் சமணர்கள் ஒழுகினர்.  சிற்பத் தொகுதிகளையும் கல்வெட்டுப் பொறிப்புக்களையும் நிஷீத்தூண்கள் கொண்டுள்ளன. இந்தக் கல்வெட்டுப் பொறிப்புகளிலிருந்து சாந்திநாதர் மற்றும் பார்சுவநாதர் தீர்த்தங்கரர்களுக்குக் கட்டப்பட்ட கோவில்களே இந்த இடத்தில் புதையுண்டுள்ள கோவில்கள் என அறிகிறோம்.




KARNATAKA STATE: The 10th century Tirthangara sculptures  brought brought frpm Mysore belongs to Rashtrakuta heritage style and the Vijayanagara sculptures matches with the Shravanabelagola heritage style.

கர்நாடக மாநிலம் :  கர்நாடகத்திலிருந்து திரட்டப்பட்ட சிற்பங்கள், குறிப்பாக மைசூரிலிருந்து பெறப்பட்ட கிபி 10ஆம் நூற்றாண்டு கல்வெட்டு இராஷ்டிரகூட வேலைபாட்டினை வெளிப்டுத்துகின்றன. பிற்கால விஜயநகர் காலச்சிற்பங்களோ தென் கனரா மையங்களுடன் ஒன்று கலந்த சிரவணபெலகோலா மரபுத் தொடர்ச்சியின் விளைவாக ஏற்பட்ட கூட்டுருவாக்கத்தைக் காட்டுகின்றன.



--- OM SHIVAYA NAMA---
For More Photographs on GOOGLE+:CLICK HERE 

Saturday, 19 May 2018

SRI KARI VARADHARAJA PERUMAL TEMPLE, THUDUPATHI, NEAR ERODE

                                                                                     15th May 2018
Thought of visiting this temple every time I cross this place on the way to my Native Village Pappavalasu from Erode/ Perundurai. Last Monday 15th May 2018 visited my Village and got down at Thudupathi on the way to Erode to catch the Yercaud Express. 

Moolavar : Sri Kari Varadharajaperumal.
Thayar    : Sri Neela Nayaki.

Some of the important details are,..
The temple is facing east with a deepa sthambam made of single stone on the road side. The deepam will be lit on karthikai deepam day. Palipedam and Garudalwar are immediately after the front mandapam. The sanctum sanctorum consists of Sanctum, antarala and arthamandapam. Vimanam is on the sanctum. 

It was told that moolavar is swayambu – a Thulasimadam. It was told that this temple might have been built over the Brindavan or a jeeva Samadhi of a saint. Nobody knows the history behind that. Urchavars are Sridevi and Bhoodevi with Sri Kari Varadharaja Perumal. In the other prakaram Nagaraj and a thulasimadam. 

The mandapam was rebuilt in recent times with concrete. During renovation they had found out a secret chamber in the mandapam and Pooja articles are unearthed. The unearthed pooja articles are now kept at Erode Tamil Nadu Archaeology Department. 

It was told that the temple was built about 500 years before. It must have some inscriptions, but noting is visible due to white washing.  There are reliefs around the sanctorum walls. There is separate temple for Vinayagar with a deepa sthambam in front.

It was learnt that this temple is the kulatheivam for Kongu Kuruppa Nadu Padaithalai Vellalar community. Tonsuring and ear boring ceremony for their children are done  at this temple. 

TEMPLE TIMINGS:
The temple  will be kept opened between 07.00 hrs to 10.00 hrs and 17.00 hrs to 19.30 hrs. 

CONTACT DETAILS: 
Contact landline and mobile numbers are 245278 and 9443245278. 

HOW TO REACH: 
This temple and the Thudupathi Village is on the way from Perundurai to Gobichettipalayam / Tirupur via Kunnathur. 

LOCATION:CLICK HERE











---OM SHIVAYA NAMA---

Friday, 18 May 2018

SRI KASI VISWANATHAR TEMPLE, THUDUPATHI, NEAR ERODE.

                                                                                      15th May 2018
Thought of visiting this temple every time I cross this place on the way to my Native Village Pappavalasu from Erode/ Perundurai. Last Monday 15th May 2018. Visited my Village and got down at Thudupathi on the way to Erode to catch the Yercaud Express.
Iraivan: Sri Kasi Viswanathar.
Iraivi   : Sri Kasi Visalakshi.

Some of the important details are….
The temple is facing east with palipedam and Nandhi without any entrance arch or a Rajaagopuram. The sanctum Santorum consists of Sanctum,  Antara  and artha Mandapam. In Koshtam Dhakshinamurthy, Brahma and Durgai all are latter additions. Ambal is facing east in a separate temple like sannadhi.

In the outer  prakaram sannadhi for Vinayagar, Sri Subramaniyar Chandran Suryan, Sandikeswarar. Navagrahas, Saneeswarar and Bairavar.

It was told that the temple was built  about 500 years before without any koshtam and present deities are added at a latter stage. This Shiva temple and Sri Kari Varadharaja Perumal are built in a common premises. The mangalore tiled roof vahana mandapam is in a dilapidated condition. The temple is being maintained by the a section of Kongu Kuruppa Nadu Vellalar Community.

TEMPLE TIMINGS:
The temple  will be kept opened between 07.00 hrs to 10.00 hrs and 17.00 hrs to 19.30 hrs.

CONTACT DETAILS:
Contact landline and mobile numbers are 245278 and 9443245278.

HOW TO REACH:
This temple and the Thudupathi Village is on the way from Perundurai to Gobichettipalayam / Tirupur via Kunnathur.

LOCATION:CLICK HERE



---OM SHIVAYA NAMA---

Thursday, 17 May 2018

A NATURE’S TREASURE WITH 5000 YEARS OLD DOLMENS & NEOLITHIC TOOLS ON THE BHODHA MALAI, NEAR SALEM – A HERITAGE TREKKING – PART -II. இயற்க்கையின் கொடையும் சுமார் 5000 வருட பழமையான கற்திட்டைகளும் கற்கருவிகளும் – போதமலை மரபு மலையேற்றத்தில் – பகுதி- 2

....a continuation post of Bhodha Malai Trekking - Part - I
14th May 2018.
Three Village boys led us  to the top of another hill where the Dolmen are there. It   took us almost an hour to reach the 100 meter height through the thorny bush after clearing path, by cutting thorny bushes. On the path, we walked, some places   moved after bending ourselves   and some places crawled to reach the final destination.  Finally reached the peak of the hill at a height of 1200 meters and seen the Dolmens  with holes on the eastern side wall. There were about 25 dolmens  and a karkuvai.  Most of the dolmens are in disturbed condition. The Dolmens side walls are erected in such a way that they resembles like swastika in the reverse order. The dolmens are measured 4 feet in width and 7 feet in length. One of the dolmen was covered with a big stone slab.

சிறிது ஓய்வுக்குப்பின் மீண்டும் அடுத்த மலையை நோக்கி கல் திட்டைகலைக் காண ஒருமணி நேர பயணம். கிராமத்து சிறுவர்கள் மூவர் வழியை அடைத்து வளர்ந்திருந்த முட்செடிகளை வெட்டி வழிகாட்ட.. ஆடு மாடுகள் மேச்சலுக்கு சென்ற வழியே சில தூரம். முட்கள் நிறைந்த புதர்களின் ஊடே சில தூரம், குனிந்தும், சிறிது தூரம் தவழ்ந்தும் என  சுமார் 1200 மீட்டர் மலையின் உச்சியை அடைந்தோம்.. முட்கள் கைகளை கீரி இரத்தம் வந்து எரிச்சலை உண்டாக்கிய வேதனை கல்திட்டைகளைக் கண்டதும் பறந்து விட்டது. சுமார் 5000 வருடங்கள் பழைமையான  பெருங்கற்காலத்தைச் சார்ந்த கல்திட்டைகள் சுமார் 25க்கு மேல் இருக்கும். கல்திட்டைகள் இடுதுளையுடன். இடுதுளைகள் எல்லாம் கிழக்கு நோக்கி. இதன் வழியே இறந்தவர்களின் ஆவி வெளியே சென்று மீண்டும் திரும்பும் என்று நம்பியதாக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். ஒவ்வொன்றும் சுமார் 4 அடி அகலமும் 7 அடி நீளமும் கொண்டதாக இருந்தது. கல்திட்டைகளின் சுவர் கற்பலகைகள் திருப்பி சுழலும் ஸ்வஸ்திக் அமைப்பில் இருந்தது. மேலே பெரிய கணமான கற்பலகைகளால் மூடப்பட்டு இருந்தது. சிலவற்றைத் தவிர பெரும்பாலான கற்திட்டைகள் இயற்க்கையின் சீற்றத்திற்க்குப் பலியாகி சிதைந்த நிலையில் இருந்தன. இவற்றுடன் ஒரு கற்குவையும் காணப்பட்டது.









 The boys clearing the path

On return we trekked along the cattle path and found easy,  hope we had missed the actual route while climbing !!.  The Pallipurathar and his wife treated us like their guests  and offered us Kothamalli tea, lunch both non veg and Veg, jack fruit etc. with a smiling face. To the top of all,  they invited us to attend Aadi month’s Amman festival.  It was an unforgettable experience we had at the Pallipurathar’s residence.
   
கற்திட்டைகளைக் கண்ட பின்பு மதிய உணவுக்கு பள்ளிபுரத்தார் வீட்டை நோக்கி பயணம். வழியே ஆடு மாடுகள் மேச்சலில்.. அவற்றின் கழுத்தில கட்டி இருந்த மணியின் ஓசை ஒரு இசை.. ஒரு சங்கீதம்.. கீழே இறங்கும் போது பாதைகள் மாறாமலும்,  ஆடு மாடுகள் சென்ற வழியே முட்புதர்களில் சிக்காமலும் வந்து சேர்ந்தோம். மதிய உணவு பலாப்பழம், சுட்ட பலாக்கொட்டை, சாம்பார் ரசத்துடன் சாதம் என எங்களை உபசாரத்தில் திக்கு முக்காட வைத்தனர் பள்ளிபுரத்தாரும் அவர் மனைவியும். அந்த கிராமத்து வீட்டின் திண்ணையில் அமர்ந்து இயற்க்கையை ரசித்துக்கொண்டே சாப்பிட்டதே ஒரு மீன்டும் கிடைக்காத இனிய அனுபவம்.




After saying goodbye to all, 15 of us, started our return journey around 15.00 hrs, aimed to reach the base Village Vedappatti  before sun set. The Villagers stayed back in the Village itself. While we are climbing down, wWe could not believe the path, which we climbed up.   We could able recognize the trees which we crossed. With out guidance,  we got confused on two places and finally managed to reach the start point, where we parked our vehicles. Siva Dropped me at the bus stop to catch the bus to Erode. I extend my sincere thanks to Mr Mohan, Mr Siva, Mr Selvamani, Mr Moorthy the organizer, and the Villagers M/s Pallipurathar , Ammani, Cholan and Kumaresan for all the help for this Bhodha malai trekking.  Thanks once gain to all..
 
கிராமத்தாரின் உபசரிப்பின் உச்ச கட்டம்.. வரும் ஆடிமாதம் பண்டிகைக்கு அவர்கள் வீட்டு விருந்துக்கு அழைத்ததுதான். எளிமையிலும் எவ்வளவு உயர்ந்த பண்பு.  திரு மூர்த்தி, பள்ளிபுரத்தார், அம்மணி அம்மாள் மற்றும் அனைவருக்கும் நன்றி கூறி விடை பெற்றுக்கொண்டு மதிய உணவுக்குப் பிறகு சுமார் 3மணி அளவில் மெதுவாக உண்ட மயக்கத்திலும், முந்தய இரவின் இரயில் பயணத்து தூக்கமின்மையால் ஏற்பட்ட அசதியுடன்  கீழே இறங்கத் துவங்கினோம், சூரியனின் மறைவுக்கு முன்பு மலையின் அடிவாரத்தை அடைந்து விடவேண்டும் என்ற இலக்குடன்.  ஏறுவதை விட இறங்குவது சிறிது சிரமமாகவே இருந்தது. பாதையில் கிடந்த கற்கள் இறங்குவதை மேலும் தாமதப்படுத்தியது. மாலை நேரம் நெருங்க நெருங்க ஆடுமாடுகள் மந்தை மந்தையாக அம்மந்தையின் மூத்த ஆடு / மாட்டின் கழுத்தில் கட்டப்பட்ட மணியின் ஓசையாப் பின் தொடர்ந்து பட்டிக்கு திரும்பிக்கொண்டு இருந்தன.   ஆனாலும் நாலரை மணிநேரம் பிடித்த மலையேற்றம் இறங்கும் போது மூன்று மணிநேரமே ஆனது. இந்த மலையேற்றத்தை ஏற்பாடு செய்து நடத்திய திரு மோகன், திரு சிவா, ஆசான்  கலைசெல்வன், திரு செல்வமணி, திரு குமாரவேல் மற்றும் பங்கு கொண்ட அனைவருக்கும் என் உளம் கனிந்த நன்றி. நன்றி. நன்றி, மீண்டும் சந்திப்போம் பிறிதொரு மரபு நடையில் என்ற எதிர்பார்ப்புடன்...
---OM SHIVAYA NAMA--- 

A NATURE’S TREASURE WITH APPROXIMATELY 5000 YEARS OLD DOLMENS & NEOLITHIC TOOLS ON THE BHODHA MALAI, NEAR SALEM – A HERITAGE TREKKING – PART -I. இயற்க்கையின் கொடையும் சுமார் 5000 வருட பழமையான கற்திட்டைகளும் கற்கருவிகளும் – போதமலை மரபு மலையேற்றத்தில் – பகுதி- 1

14th May 2018.
When Mr A T Mohan asked me to join with them for the trekking to Bhodha Malai to see the dolmens and Neolithic tools, I readily accepted, since I love to trek  the hills.  This is the second hill trekking on 13th May 2018  after Velliangiri Hills with a gap of one month.  It was learnt that the name of Bhohar  Hill  was turned to Bhodha hills ( Malai ). The Bhodha Malai is the part of eastern ghats, with moderate height , temperature and weather. The main cultivation is millets.  There are three villages Melur, Keelur and  another small Village has the population of  about 2500. During our visit we could hardly see a very few people, since most of the villagers migrated to near by towns like Namakkal, Salem in search of livelihood. Due to this the  villages bears deserted look. 

சேலம் A T மோகன் அவர்கள் மே மதம் 13ந்தேதி போத மலைக்கு வருகின்றீர்களா, அங்கு கல்திட்டைகள் நிறைய இருக்கின்றன எனக்கூறியது தான் தாமதம். உடனே, தயங்காமல் நானும் வருகின்றேன் என்று ஒத்துக்கொண்டேன். இது நடந்தது ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு, ஆனாலும் அந்த 12ந்தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமையை ஆவலுடன் எதிர் பார்த்து தான் காத்திருந்தேன். வெள்ளியங்கிரி மலையேற்றத்திற்க்குப் பிறகு இந்த வருடத்திய இஅண்டாவது மலையேற்றம் இது.. போதமலை கடல் மட்டத்தில் இருந்து  சுமார் 1200 மீட்டர் உயரமும், மிதமான தட்ப வெட்ப நிலையையும் கொண்டது. இம்மலையில் மேலூர், கீழூர் என இரு கிராமங்கள் சுமார் 2500 மக்கட் தொகையைக் கொண்டது. ஆனால் இக்கிராமங்களில் வசதிகள் எதுவும் பெரியதாக இல்லாததால், பெரும்பாலோர் பிழைப்புக்குவழி தேடி சேலம் நாமக்கல் என புலம் பெயர்ந்து விட்டனர். மிக குறைந்த மக்களே மலை மீது ஆடு மாடு வளர்த்துக்கொண்டும் விவசாயத்தை கவணித்துக் கொண்டும் இருக்கின்றனர்.  பகலிலேயே ஆட்கள் நடமாட்டம் இல்லாத ஒரு பலைவனத்தைப் போலத்தான் காட்சி அளித்தது

On reaching Salem through Yercaud Express from Chennai, Mr Siva picked me up from  Salem Junction  and we went to the assembling point of Panamarathupatti Bus stop.  After ensuring the arrival of all  participants including local Villagers Mr  Murthy, the organiser for Lunch & breakfast, Solan and Kumaresan, we  headed towards the Village Vedapatti, the starting point at  base of the hill. After head count ( 23 participants and 5 villagers including the organiser Mr Murthy ) started our trekking. The Villagers carried our food for the breakfast and groceries for preparing the Lunch. They lead us to the hill and the path was very narrow with stones strewn on the way.  Most of the stretch the path went through the rainwater route. The stones are the mixture of ordinary and iron ore stones.
 
ஏற்காடு எக்ஸ்பிரஸ்  இரயிலில் சென்னையில் இருந்து சேலம் பயணம். நண்பர் சிவா எனக்காக இரயில் நிலையத்தில் 5 மணியில் இருந்தே காத்து இருந்தார். அவருடன் வந்த திரு ராஜ்பன்னீர் செல்வத்துடன்  போத மலையின் அடிவாரத்து கிராமம் பனைமரத்துப்பட்டியை சென்றடைந்தோம். இங்கு இருந்துதான் மலையேற்றம் துவங்குகின்றது என்று கூறினர். மேலூர் கிராமத்தைச் சார்ந்த திரு மூர்த்தி  மற்றும் அவருடன் அவர் கிராமத்தைச் சார்ந்த சோலனும் குமரேசனும், எங்களுக்கான காலை உணவு, மதிய உணவுக்கு அரிசி பருப்பு என சமையல் சாமான்களைச் சுமந்துவர, எங்கள் மலையேற்றம் ஆரம்பித்தது. முதலில் பாதை சுமாராக இருந்தாலும், மலை ஏற ஏற, வழியெங்கும் சாதாரண மற்றும் இரும்புதாது மிகுந்த பாறைகள் மற்றும் கற்கள் சிதறிக்கிடந்தன. அவற்றின் ஊடே நடந்து செல்வது ஒரு சவாலாகவே இருந்தது. மலையேற்றப் பாதை பெரும்பாலும் ஒற்றையடிப் பாதையாகவும் ஆடுமாடுகள் மேச்சலுக்குச் சென்ற பாதைகளுமாகவே இருந்தது, சில தொலைவு மழை நீர் வழித்தடங்களில் நடக்க வேண்டி இருந்தது.
View of Jarugu Malai




  
Around 08.30 hrs  stopped  our trekking for breakfast under a tamarind tree. A packet of Tamarind rice was served to every one  ( tamarind rice under a Tamarind tree....what a coincidence!!!).  After a brief rest,  we continued our trekking. The trekking path was not so steep. We could not see any body trekking down from the Village. After an hour of trekking further,  we happened to see a well with water,  boundary stone walls  for the land and heard the sound of dogs barking, which indicated that we are nearing  the village. Again took rest under a jackfruit tree for about 15 minutes and headed towards the Village.

சுமார் 8.30 மணியளவில் வழியில் இருந்த புளியமரத்தின் அடியே அமர்ந்து காலை உணவாக புளி சாதத்தை சாப்பிட்டோம். ( தொட்டுக்கொள்ள ஊறுகாயும், மிக்சரும் மெதுவாக மலையேறிய பின் தங்கிய நண்பர்கள் எடுத்து வந்ததால் அவர்களை மனத்திற்குள் திட்டிக்கொண்டே  சாப்பிட்டோம் !!!) இத்துடன் எனக்குப் பிடித்த புளியமரத்தின் கொழுந்து, பூ  இவைகளையும் விட்டு வைக்கவில்லை..யாரோ கூறியது புளியின் கொழுந்து சாப்பிட்டால் தண்ணீர் தாகம் அதிகமாக இருக்காது என்று. அது சரியாகவே இருந்தது. மேலே ஏற ஏற சிறிது குளுமையும் மலைகளுக்கே உரித்தான மரம் செடி கொடிகளில் மாற்றங்களும் தெரிந்தன. வழியெங்கும், பலா, தேக்கு, நெல்லி, புளி என பலவகையான மரங்கள் கண்களுக்கு ஒரு சொர்கத்தையே காட்டியது. சென்னை போன்ற நகரத்தை ஒப்பிடும் போது இது சொர்கமே... வண்டுகளின் ரீங்காரத்தின் ஊடே எழுந்த பலவித பறவைகளின் சப்தங்கள் இனிமையான  சங்கீதமாகவே இருந்தது. தண்ணீருடன் ஒரு கிணறு, தங்கள் நிலத்தின் எல்லையில் கட்டப்பட்ட சுவர்கள், நாய்களின் குரைப்பு, ஆடு மாடுகள் கழுத்தில் கட்டி இருந்த மணியின் ஒசை  முதலியவை நாங்கள் மலையின் உச்சியை அடைந்து விட்டோம் என்பதை உணர்த்தியது. மலையின் குளுமை, லேசாக வீசிய தென்றல் காற்று மனதை வருடி உற்சாகப்படுத்தியது..









Initially I thought the Village must be big, but to my surprise there are about 20 houses, spread here and there on the plain area of the hill. Had seen only three children playing and understand that they also came to the village for school vacation from plains. Some of the huts were paved with forest grass as roof and a few are covered with metacolour sheets ( may be rich people !!!).   It was learnt that, for giving power connection the transformers and the other materials  were  moved to the Village from the base of the hill, by the villagers themselves. The open lands are under preparation for cultivation and for water  crops depends on monsoon rain. After Visiting Vinayagar temple where the Neolithic tools are kept and worshiped, we went to a house of Mr Pallipurathar & Ammani, who hosted us in the Melur Village. A hot tea made of “koththamalli” / dhaniya  was served  without milk. ( This Kothamalli tea reminds my mother who used to offer me during my visits ). It was learnt that the Villagers do not use milk and will not milking  the cows also. The milk will be fed to the calf.

சமவெளியை அடைந்த உடன் நாங்கள் கண்ட மேலூர் கிராமம் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக  சுமார் இருபது வீடுகளே.. பெரும்பாலான வீடுகள் காட்டில் கிடைக்கும் புல்லைக்கொண்டே கூரை வேயப்பட்டு இருந்தது. ஒரு சில வீடுகள் மட்டும் புல் வேய்ந்து அதன் மீது தகர சீட்டுகள் பொருத்தப்பட்டு இருந்தது. முதலில் கண்டது அம்மன் கோவிலும் வினாயகர் கோவிலும் கிராமத்து பாணியில். வினாயகர் கோவிலில் சுமார் 3000 – 10000 வருடங்கள் பழமையான கற்கால கல் ஆயுதங்கள் வழிபாட்டில் வைக்கப்பட்டு இருந்தது. அதன் அருகே பலாமரம் காய்களுடன்.  மூர்த்தி அவர்கள் எங்களை பள்ளிபுரத்தார் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். சிறிது நேரம் ஓய்வுக்குப் பிறகு அம்மனி அம்மா தயாரித்துக் கொடுத்த  கொத்தமல்லி காபி பால் இல்லாமல் அருந்தியது, என் அம்மாவை நினைவூட்டியது... மிக அருமை. இந்த மலைக் கிராமத்தில் ஆடு மாடுகளிடம் பால் கறப்பது இல்லை எனவும் அதன் குட்டிகளுக்கும் கன்றுகளுக்குமே விட்டு விடுகின்றனர் எனக் கேள்விப்பட்டது மிக மகிழ்ச்சியாக இருந்தது..



 Amman temple 
 Pillayar Temple  
 Pillayar with Neolithic tools 
Pillayar with Neolithic tools 
...to  be Continued Bhodha Malai Heritage Trekking Part - II
---OM SHIVAYA NAMA---